Logo Decor

Tíðaverkir – helstu orsakir

Túrverkir, eða dysmenorrhea, eru verkir sem koma í tengslum við tíðablæðingar. Þeir eru mjög algengir og geta verið allt frá vægum óþægindum upp í mikla verki sem hafa áhrif á skóla, vinnu, svefn og daglegt líf.

Túrverkjum er oft skipt í frumkomna túrverki, þar sem enginn undirliggjandi sjúkdómur finnst, og afleidda túrverki, þar sem verkirnir tengjast öðru ástandi, til dæmis legslímuflakki eða kirtilvillu í legi.

Frumkomnir túrverkir

Frumkomnir túrverkir eru algengasta orsök tíðaverkja, sérstaklega hjá ungum konum. Þá er æxlunarkerfið eðlilegt og verkirnir stafa fyrst og fremst af náttúrulegum breytingum sem verða í leginu við tíðablæðingar.

Við upphaf blæðinga losna efni sem kallast prostaglandín úr legslímhúðinni. Þau valda samdrætti í vöðvum legsins svo legslímhúðin geti losnað og farið út með tíðablóðinu.

Ef mikið magn prostaglandína myndast geta samdrættirnir orðið kröftugir og valdið verulegum verkjum.

Verkir eru einnig vegna þrýstings á innra leghálsop sem er mjög þröngt og því meira sem blæðir því meiri þrýstingur er á leghálsinn sem veldur stingjum og sársauka. Eftir 2-3 daga hefur leghálsinn mýkst og því minnka túrverkir yfirleitt í kjölfarið.

Verkirnir eru oft mestir fyrsta eða annan dag blæðinga og minnka síðan. Þeir finnast gjarnan neðarlega í kvið en geta einnig leitt aftur í mjóbak eða niður í læri.

Prostaglandín geta einnig haft áhrif annars staðar í líkamanum og því geta túrverkir fylgt ógleði, niðurgangur, höfuðverkur, sviti eða almenn vanlíðan.

Legslímuflakk – endometriosis

Legslímuflakk (endometriosis) er mikilvæg orsök mikilla tíðaverkja. Þá finnst vefur sem líkist legslímhúð utan legsins, til dæmis í grindarholi eða á eggjastokkum.

Legslímuflakk getur meðal annars valdið:

  • mjög miklum tíðaverkjum
  • verkjum sem byrja áður en blæðingar hefjast
  • langvinnum verkjum í grindarholi
  • verkjum við eða eftir samfarir
  • verkjum við hægðir eða þvaglát, sérstaklega á blæðingum
  • erfiðleikum við að verða barnshafandi

Mikilvægt er að hafa í huga að styrkur verkja segir ekki alltaf til um umfang legslímuflakks.

Kirtilvilla í legi – adenomyosis

Við adenomyosis vex vefur sem líkist legslímhúð inn í vöðvavegg legsins.

Það getur valdið kröftugum túrverkjum og oft einnig miklum eða langvarandi tíðablæðingum. Sumar konur finna einnig fyrir þrýstingi eða þyngslatilfinningu í neðri hluta kviðar.

Adenomyosis verður algengara með hækkandi aldri en getur einnig komið fram hjá yngri konum.

Legvöðvahnútar

Legvöðvahnútar (fibroids/myoma) eru góðkynja hnútar sem vaxa úr vöðvavef legsins.

Þeir geta verið einkennalausir en hjá sumum valda þeir:

  • miklum eða langvarandi tíðablæðingum
  • túrverkjum
  • þrýstingi eða verkjum í grindarholi
  • þrýstingi á þvagblöðru eða endaþarm

Einkenni ráðast meðal annars af stærð, fjölda og staðsetningu hnútanna.

Koparlykkja

Koparlykkja getur aukið tíðablæðingar og túrverki, sérstaklega fyrstu mánuðina eftir uppsetningu. Hjá mörgum minnka þessi einkenni með tímanum.

Hormónalykkja hefur hins vegar oft öfug áhrif og getur minnkað bæði tíðablæðingar og túrverki verulega.

Sýkingar í grindarholi

Sýking í legi, eggjaleiðurum eða öðrum líffærum grindarholsins getur valdið verkjum sem stundum virðast tengjast tíðablæðingum.

Þá geta einnig komið fram einkenni eins og óvenjuleg útferð, verkir við samfarir, blæðingar á milli tíða eða hiti.

Aðrar mögulegar orsakir

Ekki allir verkir sem koma í kringum tíðablæðingar eiga uppruna sinn í leginu. Meltingarfæri, þvagfæri og vöðvar grindarbotns geta einnig valdið eða aukið verki.

Til dæmis geta einkenni frá iðraólgu (IBS) versnað í kringum tíðablæðingar vegna hormónabreytinga.

Hvenær er ástæða til frekara mats?

Túrverkir eru algengir en mjög miklir verkir eiga ekki sjálfkrafa að teljast eðlilegur hluti tíðablæðinga.

Ástæða getur verið til að leita læknis ef verkir:

  • eru það miklir að þeir trufla skóla, vinnu eða daglegt líf
  • hafa versnað verulega frá því sem áður var
  • svara illa hefðbundnum verkjalyfjum
  • koma einnig á öðrum tímum tíðahringsins
  • fylgja mjög miklar eða óreglulegar blæðingar
  • tengjast verkjum við samfarir, hægðir eða þvaglát
  • koma skyndilega og eru óvenju miklir

Þá getur verið ástæða til að kanna sérstaklega hvort undirliggjandi orsök, svo sem legslímuflakk, adenomyosis eða legvöðvahnútar, sé til staðar.

Samantekt

Algengasta orsök túrverkja er aukin framleiðsla prostaglandína, sem veldur kröftugum samdrætti legsins. Þetta kallast frumkomin dysmenorrhea og er sérstaklega algengt hjá ungum konum.

Miklir eða breyttir tíðaverkir geta hins vegar stundum verið merki um undirliggjandi ástand. Legslímuflakk, adenomyosis, legvöðvahnútar, koparlykkja og sýkingar í grindarholi eru meðal mögulegra orsaka.

Ef tíðaverkir hafa veruleg áhrif á lífsgæði er ástæða til að meta orsök þeirra og hvaða meðferð hentar best.

 

 

Já — ef þú átt við PMOS (polycystic ovary syndrome), sem oftast er kallað PCOS á ensku, get ég gert sambærilegan fræðslutexta.

Getnaðarvarnarpillan getur minnkað tíðaverki töluvert, fyrst og fremst með því að draga úr egglosi og þynna legslímhúðina.

Í venjulegum tíðahring byggist legslímhúðin upp og við upphaf blæðinga losnar mikið af prostaglandínum. Þau valda samdrætti í leginu og eru ein helsta orsök túrverkja. Pillan heldur hormónastyrk jafnari, kemur yfirleitt í veg fyrir egglos og veldur því að legslímhúðin verður þynnri. Þá myndast minna af prostaglandínum og samdrættir legsins verða vægari.

Þess vegna verða blæðingarnar oft minni, styttri og minna sársaukafullar. Hjá sumum hverfa tíðaverkir nánast alveg.

Pillan getur einnig hjálpað við tíðaverkjum vegna legslímuflakks (endometriosis). Með því að bæla egglos og hormónasveiflur minnkar örvun á legslímuflakksvef og þar með geta bólga og verkir minnkað.

Ef pillan er tekin samfellt án pilluhléa er oft hægt að fækka blæðingum verulega eða stöðva þær tímabundið. Það getur verið sérstaklega gagnlegt þegar tíðaverkir eru miklir eða tengjast legslímuflakki.

Það tekur þó stundum 2–3 tíðahringi að sjá full áhrif á verki. Ef miklir túrverkir halda áfram þrátt fyrir pilluna getur verið ástæða til að kanna undirliggjandi orsök, svo sem legslímuflakk eða adenomyosis.